Opdracht 2 | Pervasive Advertising

Iedere dag reis ik met de metrostation D. naar station B., dat is iets wat ik met zekerheid kan vertellen. Van huis naar school, iedere dag opnieuw. En weer terug natuurlijk. En niet alleen ik kan dat vertellen, tegenwoordig weet ook de RET precies waar ik uithang, hoelang en met welke frequentie.

Doordat de Ovchipkaart die ik gekregen heb van de Ibgroep persoonsgebonden is, is het dus niet persoon X die deze schijnbare route keer op keer aflegt, maar is precies bekend dat ik dat ben. Ben ik tegen deze gang van zaken, dan kan ik mijn best gaan doen voor een anonieme versie, maar deze wordt ongetwijfeld niet vergoed door de Ibgroep en daarnaast is de anonieme kaart nog een prijsslag hoger. Gewoon, zodat jij als krenterige Nederlander zijnde, toch liever de prijs van je privacy betaalt.

Dat bovengenoemde kaart eenvoudig te kraken is, is al lang en breed bekend. Geld kan eenvoudig eraf getrokken worden, maar laten we het eens hebben over jouw privé gegevens die in een handomdraai in het licht kunnen worden gezet.

Dergelijke computersystemen worden steeds meer onzichtbaar, je merkt amper dat je er gebruik van maakt. Toch wordt vandaag iedere dag registratie belangrijker. Er zitten natuurlijk niet alleen negatieve kanten aan. Advertising kan bijvoorbeeld stukken persoonlijker worden als de wereld weet waar jij wel of niet op zit te wachten.

Profielsites dragen hier ook een aardig steentje aan bij. In 2005 maakte profielensite Hyves zijn entrede en vandaag wordt ´hyven´ gewoon als werkwoord beschouwd. Word haalt er zelfs zijn rode stift niet voor boven, vreemd eigenlijk. In ieder geval houdt menig persoon zich tegenwoordig bezig op Hyves en er is precies te vinden of jij op hockey zit, welk merk kleding je draagt en waar jij op vrijdagavond het liefst een biertje bestelt. Onschuldig, zou je denken, maar de toekomst van advertising speelt hier op in.

Ik vertel bijvoorbeeld op mijn profielsite als eerdergenoemde Hyves of Twitter wat ik aan het doen ben. Ik deel bijvoorbeeld mee dat ik lekker schoenen ga shoppen met vriendinnen. Via de GPS of Bluetooth op mijn mobiele vriend is vervolgens prima te traceren waar ik mijzelf bevind. De advertising op die plaats zal aan de hand daarvan op mij inspelen. Het billboard zal mij vertellen dat ze bij Dolcis een nieuwe prachtcollectie hebben. Tevreden zal ik die kant oplopen. In vakterm ook wel pervasive advertising genoemd. Een prachtige synoniem voor het persoonlijk afgestemde reclame.

Het voorbeeld wat ik zojuist heb genoemd lijkt prachtig, zoeken lijkt namelijk uit te sterven net zoals jezelf een slag in de rondte irriteren aan nutteloze reclameboodschappen waar jij van je leven niet in geinteresseerd bent. De toekomst is advertising speciaal op jou afgestemd.

Toch bekruipt mij een naar gevoel in mijn onderbuik wanneer ik denk hoeveel informatie van jou de wereld ingaat. Ik werk er hoe dan ook zelf aan mee, want Hyves vind ik gezellig, twitter is grappig en een moderne mobiele telefoon wel zo handig. Maar wil ik wel dat mijn omgeving op mij wordt afgestemd? Wil ik wel dat billboards tegen mij praten? Kan minority report niet gewoon een leuk avondje entertainment blijven in plaats van onze toekomst? De systemen die deze toekomst moeten verwezenlijken zijn daarnaast nog erg kwetsbaar, maar dat lijkt de wereld niet uit te maken gezien het innovatief en modern is. Het zijn ook prachtige uitvindingen, maar het lijkt tevens zo destructief voor je eigen hachje.