In samenwerking met Saskia Kempers
Onze visie op Ubicomp en RFID
Een statement formuleren over RFID lijkt makkelijk vanwege de gevaren onder de grote noemer ‘privacy’. En wie weet komen we tegen het einde van dit statement er ook zelf op terug.
Maar waar RFID in het begin voor ontworpen was: namelijk het op afstand uitlezen van chips (waaruit weer het ontwikkelen van chips tegen diefstalpreventie voor kwam), lijkt eerst ons een prima toekomst te bieden. Inmiddels zijn er namelijk al talloze goede en zinvolle toepassingen van RFID:
-leveranciers kunnen via RFID voorraden van retailers beheersen
-patiëntidentificatie en ziekterecord
-mobiel betalen
-personenpositionering
-entree tickets en vervoerbewijzen
Kortom: tot zover een goede ontwikkeling. Simpel, eenvoudig en effectief. En het belangrijkste: onzichtbaar. De chips zijn niet te zien, waardoor het eigenlijk zijn werk doet zonder dat je het door hebt. Het scheelt vele extra toepassingen en gaat zo snel dat je niet door hebt dat het via chips werkt: Geïntegreerde communicatie waar zowel bedrijven als consumenten slaatjes uit kunnen slaan (zie concept).
Waar het echter misgaat is het klonen van deze chip in combinatie met de privacy schendingen. Met de juiste apparatuur is het relatief eenvoudig om van een niet beveiligde chip het ID uit te lezen en dit vervolgens naar een duplicaat-tag te schrijven.
De belangrijkste zorgen om de privacy schendingen met RFID zijn over het algemeen dat de consument zich niet per se bewust is van de aanwezigheid van de tag, of in staat is deze te verwijden. Daarnaast kan de tag van afstand gelezen worden zonder dat de persoon hier weet van heeft. Daarnaast heb je nog het trackinggedeelte en denial of service.
‘Many eyes makes bugs shallow ’ - Melanie Rieback, Assistant Professor Computer Systems
Zo lang alles onder de oppervlakte speelt (ubicomp) en genegeerd wordt dat er nog zoveel haken en ogen aan deze ontwikkeling zitten, is het wachten op iedere dat een systeem gekloond ofwel gehackt wordt, en dit zal gebeuren. Dit is laks omgaan met het regelen van het informatiebeheer tussen de RFID tags en –readers.
‘They know it’s coming, but they don’t believe it until a video is posted on youtube and a minister loses her job’ - Melanie Rieback, Assistant Professor Computer Systems
Zal er later geen anonieme plek meer zijn op aarde? Zal alles en iedereen te ‘volgen’ en te ‘lezen’ zijn? Men vindt al dat we vandaag geen privacy meer hebben en dat het enige wat je eigenlijk hebt op de wereld jij zelf bent. En de mogelijkheid dat zelfs kwijt te kunnen raken bezorgt ons een chronische nasmaak.
Ons RFID concept
De Eetdeet, voor Albert Heijn
Een matchmaker gekoppeld aan jouw persoonlijke culinaire voorkeuren en wensen. Het is bekend dat menig Albert Heijn verandert in een flirt spot wanneer de singles na het werk de boodschappen gaan inslaan. Wie heeft wat in zijn mandje en bij wie zou je wel een hapje willen eten? De Eetdeet speelt hier handig op in en biedt voor zowel consument als Albert Heijn verscheidene voordelen.
Hoe werkt het?
Bij het afrekenen krijgt de consument met het bonnetje het Eetdeet device: een RFID chip verpakt in een handige gadget voor aan de sleutelbos. Tevens zit er een flyer bij zodat je thuis rustig het concept kan lezen. Het is dus geheel vrijblijvend of je er aan meewerkt: belangrijk voor de lol die je eraan beleeft!
Wanneer je met de Eetdeet gadget aan je sleutelbos voor je computer neerploft, zal de standaard ingebouwde reader (verwachten wij in de toekomst) de chip in het device lezen. Bij het lezen, opent de computer direct de profielensite van het Eetdeeten.
De profielensite is een onderdeel op de website van Albert Heijn. Je zet er enkele gegevens van jezelf op, zoals leeftijd, woonplaats, een leuke foto en enkele voorkeuren voor voedsel. De rest van de content wordt gevuld naarmate je vaker de supermarkt bent in geweest met je chip.
Wanneer je namelijk in de toekomst boodschappen gaat doen, scan je allereerst je chip op de winkelwagen. Onmiddellijk weet de winkelwagen wie deze voor zich heeft en begint ieder product wat je in de kar stopt te registreren. Zo wordt er een steeds specifiekere en duidelijkere smaak van jou gevisualiseerd op de profielensite.
Naast een display wat de consument gebruikt om zijn chip te scannen en waar de producten op worden geregistreerd, bevat het winkelwagentje ook een heus GPS Display. Andere Eetdeet gebruikers zijn zo gemakkelijk te traceren. Daarnaast rekent Eetdeet voor je uit met hoeveel procent dit een match voor jou is. Dit aan de hand van jullie inmiddels opgebouwde smaak en voorkeuren.
Bij het zien van een geweldige match loop je uiteraard naar het schap waar deze potentiële date staat. Bevalt de match? Dan kan je elkaar eenvoudig poken: beide houden jullie dan de Eetdeet gadgets kort tegen elkaar aan, zodat de chips informatie kunnen overdragen. Wanneer bij thuiskomst jouw profielenpagina wordt opgestart, is de match meteen toegevoegd aan je vriendenlijst. Zo kan je rustig eens kijken wat hij/zij doet in het dagelijks leven, wat zijn specialiteiten zijn en hoe goed hij daadwerkelijk bij je past. Natuurlijk is er ook de mogelijkheid een berichtje achter te laten: om meteen een eetdeet vast te prikken.
Voorbeeld AH Eetdeet Profielensite
Voordelen voor consument:
Boodschappen doen krijgt een extra dimensie
Interactief bezig zijn met wat je koopt en eet
Nieuwsgierigheid wordt getriggerd naar de ander
Sociale angst om ‘eenmansboodschappen’ te doen verdwijnt
Sociale bezigheid
De drempel iemand aan te spreken verdwijnt
Potentie de liefde van je leven tegen te komen
Voordelen voor Albert Heijn:
Grote publiciteit
Naast veel bezoekers (ook door nieuwsgierigheid) in de supermarkt, ook online
Een nieuwe databank om gegevens te verzamelen: waar blijft de consument (te) lang staan, welke vakken worden overgeslagen e.d. Kortom: een bron van informatie, waaruit je menig slaatje kan slaan
Vooraanstaan als supermarkt door het gebruik van de nieuwe media; steeds meer inspelen op individuen. Dit kan het begin zijn van het inhaken op de sociale omgang vanuit het individu.
maandag 13 april 2009
zondag 12 april 2009
Opdracht 4 | Kleren volgen de man
Een grote discussie: mogen RFID chips wel of niet geplaatst worden in onder andere kledingstukken? Ik moet bekennen dat ik zelf ook daverend enthousiast werd toen ik de opgesomde voordelen las die je als bedrijf daarmee binnenhaalt. Ik heb al menig inventarisatie meegemaakt waardoor RFID dan echt een uitkomst lijkt! Ik heb het dan nog niet eens over de mogelijkheden die het biedt tegen diefstal en voor je database. Als klant lijkt het me een prima idee om de bonnetjes te verbannen en de optie dat mijn geliefde winkel al weet wat bij mijn stijl past, is een uitgelezen luxe. Toch schuilt er gevaar: niet alleen de winkel kan de chips in mijn broek lezen. Iedereen met een RFID reader. Nu gaat dat om een bepaalde afstand, maar het kán dus wel. Het zou dus vrij eenvoudig worden om simpelweg te lezen wat iemand letterlijk in huis heeft. Ik kan me ook voorstellen dat verscheidene bedrijven staan te springen om de databank gegevens van bezittingen in huishoudens. Samen met de groeiende technologie en zijn veelbelovende mogelijkheden lijkt echter onze onveiligheid ook met sprongen te groeien.
Al met al meer voordelen voor het bedrijf dan voor de consument. Bestaat er dan geen mogelijkheid dat RFID alleen geplaatst wordt in producten met de blijvende voordelen voor het bedrijf en zonder de lasten voor ons? Ja hoor, de chips kunnen gewoon gedeactiveerd worden bij verkoop. Probleem opgelost zou je zeggen, maar ik vrees dat het hier niet bij blijft. Al die mooie mogelijkheden laat je niet zo maar varen en daarnaast is de gemiddelde mens toch bijzonder onwetend.. Keep on watching your ass!
Al met al meer voordelen voor het bedrijf dan voor de consument. Bestaat er dan geen mogelijkheid dat RFID alleen geplaatst wordt in producten met de blijvende voordelen voor het bedrijf en zonder de lasten voor ons? Ja hoor, de chips kunnen gewoon gedeactiveerd worden bij verkoop. Probleem opgelost zou je zeggen, maar ik vrees dat het hier niet bij blijft. Al die mooie mogelijkheden laat je niet zo maar varen en daarnaast is de gemiddelde mens toch bijzonder onwetend.. Keep on watching your ass!
Opdracht 2 | Pervasive Advertising
Iedere dag reis ik met de metrostation D. naar station B., dat is iets wat ik met zekerheid kan vertellen. Van huis naar school, iedere dag opnieuw. En weer terug natuurlijk. En niet alleen ik kan dat vertellen, tegenwoordig weet ook de RET precies waar ik uithang, hoelang en met welke frequentie.
Doordat de Ovchipkaart die ik gekregen heb van de Ibgroep persoonsgebonden is, is het dus niet persoon X die deze schijnbare route keer op keer aflegt, maar is precies bekend dat ik dat ben. Ben ik tegen deze gang van zaken, dan kan ik mijn best gaan doen voor een anonieme versie, maar deze wordt ongetwijfeld niet vergoed door de Ibgroep en daarnaast is de anonieme kaart nog een prijsslag hoger. Gewoon, zodat jij als krenterige Nederlander zijnde, toch liever de prijs van je privacy betaalt.
Dat bovengenoemde kaart eenvoudig te kraken is, is al lang en breed bekend. Geld kan eenvoudig eraf getrokken worden, maar laten we het eens hebben over jouw privé gegevens die in een handomdraai in het licht kunnen worden gezet.
Dergelijke computersystemen worden steeds meer onzichtbaar, je merkt amper dat je er gebruik van maakt. Toch wordt vandaag iedere dag registratie belangrijker. Er zitten natuurlijk niet alleen negatieve kanten aan. Advertising kan bijvoorbeeld stukken persoonlijker worden als de wereld weet waar jij wel of niet op zit te wachten.
Profielsites dragen hier ook een aardig steentje aan bij. In 2005 maakte profielensite Hyves zijn entrede en vandaag wordt ´hyven´ gewoon als werkwoord beschouwd. Word haalt er zelfs zijn rode stift niet voor boven, vreemd eigenlijk. In ieder geval houdt menig persoon zich tegenwoordig bezig op Hyves en er is precies te vinden of jij op hockey zit, welk merk kleding je draagt en waar jij op vrijdagavond het liefst een biertje bestelt. Onschuldig, zou je denken, maar de toekomst van advertising speelt hier op in.
Ik vertel bijvoorbeeld op mijn profielsite als eerdergenoemde Hyves of Twitter wat ik aan het doen ben. Ik deel bijvoorbeeld mee dat ik lekker schoenen ga shoppen met vriendinnen. Via de GPS of Bluetooth op mijn mobiele vriend is vervolgens prima te traceren waar ik mijzelf bevind. De advertising op die plaats zal aan de hand daarvan op mij inspelen. Het billboard zal mij vertellen dat ze bij Dolcis een nieuwe prachtcollectie hebben. Tevreden zal ik die kant oplopen. In vakterm ook wel pervasive advertising genoemd. Een prachtige synoniem voor het persoonlijk afgestemde reclame.
Het voorbeeld wat ik zojuist heb genoemd lijkt prachtig, zoeken lijkt namelijk uit te sterven net zoals jezelf een slag in de rondte irriteren aan nutteloze reclameboodschappen waar jij van je leven niet in geinteresseerd bent. De toekomst is advertising speciaal op jou afgestemd.
Toch bekruipt mij een naar gevoel in mijn onderbuik wanneer ik denk hoeveel informatie van jou de wereld ingaat. Ik werk er hoe dan ook zelf aan mee, want Hyves vind ik gezellig, twitter is grappig en een moderne mobiele telefoon wel zo handig. Maar wil ik wel dat mijn omgeving op mij wordt afgestemd? Wil ik wel dat billboards tegen mij praten? Kan minority report niet gewoon een leuk avondje entertainment blijven in plaats van onze toekomst? De systemen die deze toekomst moeten verwezenlijken zijn daarnaast nog erg kwetsbaar, maar dat lijkt de wereld niet uit te maken gezien het innovatief en modern is. Het zijn ook prachtige uitvindingen, maar het lijkt tevens zo destructief voor je eigen hachje.
Doordat de Ovchipkaart die ik gekregen heb van de Ibgroep persoonsgebonden is, is het dus niet persoon X die deze schijnbare route keer op keer aflegt, maar is precies bekend dat ik dat ben. Ben ik tegen deze gang van zaken, dan kan ik mijn best gaan doen voor een anonieme versie, maar deze wordt ongetwijfeld niet vergoed door de Ibgroep en daarnaast is de anonieme kaart nog een prijsslag hoger. Gewoon, zodat jij als krenterige Nederlander zijnde, toch liever de prijs van je privacy betaalt.
Dat bovengenoemde kaart eenvoudig te kraken is, is al lang en breed bekend. Geld kan eenvoudig eraf getrokken worden, maar laten we het eens hebben over jouw privé gegevens die in een handomdraai in het licht kunnen worden gezet.
Dergelijke computersystemen worden steeds meer onzichtbaar, je merkt amper dat je er gebruik van maakt. Toch wordt vandaag iedere dag registratie belangrijker. Er zitten natuurlijk niet alleen negatieve kanten aan. Advertising kan bijvoorbeeld stukken persoonlijker worden als de wereld weet waar jij wel of niet op zit te wachten.
Profielsites dragen hier ook een aardig steentje aan bij. In 2005 maakte profielensite Hyves zijn entrede en vandaag wordt ´hyven´ gewoon als werkwoord beschouwd. Word haalt er zelfs zijn rode stift niet voor boven, vreemd eigenlijk. In ieder geval houdt menig persoon zich tegenwoordig bezig op Hyves en er is precies te vinden of jij op hockey zit, welk merk kleding je draagt en waar jij op vrijdagavond het liefst een biertje bestelt. Onschuldig, zou je denken, maar de toekomst van advertising speelt hier op in.
Ik vertel bijvoorbeeld op mijn profielsite als eerdergenoemde Hyves of Twitter wat ik aan het doen ben. Ik deel bijvoorbeeld mee dat ik lekker schoenen ga shoppen met vriendinnen. Via de GPS of Bluetooth op mijn mobiele vriend is vervolgens prima te traceren waar ik mijzelf bevind. De advertising op die plaats zal aan de hand daarvan op mij inspelen. Het billboard zal mij vertellen dat ze bij Dolcis een nieuwe prachtcollectie hebben. Tevreden zal ik die kant oplopen. In vakterm ook wel pervasive advertising genoemd. Een prachtige synoniem voor het persoonlijk afgestemde reclame.
Het voorbeeld wat ik zojuist heb genoemd lijkt prachtig, zoeken lijkt namelijk uit te sterven net zoals jezelf een slag in de rondte irriteren aan nutteloze reclameboodschappen waar jij van je leven niet in geinteresseerd bent. De toekomst is advertising speciaal op jou afgestemd.
Toch bekruipt mij een naar gevoel in mijn onderbuik wanneer ik denk hoeveel informatie van jou de wereld ingaat. Ik werk er hoe dan ook zelf aan mee, want Hyves vind ik gezellig, twitter is grappig en een moderne mobiele telefoon wel zo handig. Maar wil ik wel dat mijn omgeving op mij wordt afgestemd? Wil ik wel dat billboards tegen mij praten? Kan minority report niet gewoon een leuk avondje entertainment blijven in plaats van onze toekomst? De systemen die deze toekomst moeten verwezenlijken zijn daarnaast nog erg kwetsbaar, maar dat lijkt de wereld niet uit te maken gezien het innovatief en modern is. Het zijn ook prachtige uitvindingen, maar het lijkt tevens zo destructief voor je eigen hachje.
Opdracht 1 | My order: mobiele bestel- en betaalservice met toekomst?
Helemaal nieuw was het al niet meer want er draaiden al een pilot van de service in Groningen en Enschede, maar 27 maart jl. was de officiele lancering voor de landelijke uitrol van MyOrder.
In Café Amstelhaven konden de verzamelde pers en andere genodigden de mobiele bestel- en betaaldienst uitgebreid testen. Even de applicatie downloaden, twee euro tegoed incasseren, bestellen en hop: de glazen cola, jus en bier komen schijnbaar als vanzelf vanachter de bar aan de hand van een van de serveersters naar de tafels. Makkelijk zat!
Aanvankelijk zag ik niets in mobiele betaaldiensten als CashSMS omdat je daarbij niet de mogelijkheid had om tastbare producten af te rekenen. Onderling (virtueel) geld mobiel verplaatsen omdat iemand toevallig zijn of haar beurs vergeten is tijdens een lunch heeft volgens mij geen meerwaarde.
Een drankje bestellen op een terras zonder dat je op de serveerster hoeft te wachten is heel wat anders. Een praktische mobiele toepassing die het leven weer een stukje makkelijker maakt. Wanneer je te laat bent op een lunch, laat je als goedmaker alvast een drankje bezorgen voor jouw arriveren.
Nu wordt de service dus vooral in de Horeca gelanceerd en zoals gezegd verwacht ik dat het best een succes kan worden. Hopelijk blijft het daar echter niet bij want ik denk dat dit soort mobiele bestel en -betaal oplossingen een grotere toekomst hebben.
De NS heeft net de beta-release van Reisplanner Extra gelanceerd. Koppel daar MyOrder en de mobiele ticket dienst van bijvoorbeeld MobiCodes aan vast en je hebt volgens mij een perfecte A tot Z oplossing voor treinreizigers. Je plant je treinreis, koopt het kaartje en gaat naar het station waar je vervolgens meteen de trein in stapt zonder in de rij te hoeven staan voor de kaartjes automaat. Onderweg kan de conducteur je mobiele kaartje controleren door de QR-code te scannen.
En zo kan je nog tal van andere producten en diensten verzinnen waar deze toepassing aan te koppelen is. Het enige benodigde ingredient is hier je mobiele telefoon en wie verlaat het huis tegenwoordig nog zonder? Juist.
In Café Amstelhaven konden de verzamelde pers en andere genodigden de mobiele bestel- en betaaldienst uitgebreid testen. Even de applicatie downloaden, twee euro tegoed incasseren, bestellen en hop: de glazen cola, jus en bier komen schijnbaar als vanzelf vanachter de bar aan de hand van een van de serveersters naar de tafels. Makkelijk zat!
Aanvankelijk zag ik niets in mobiele betaaldiensten als CashSMS omdat je daarbij niet de mogelijkheid had om tastbare producten af te rekenen. Onderling (virtueel) geld mobiel verplaatsen omdat iemand toevallig zijn of haar beurs vergeten is tijdens een lunch heeft volgens mij geen meerwaarde.
Een drankje bestellen op een terras zonder dat je op de serveerster hoeft te wachten is heel wat anders. Een praktische mobiele toepassing die het leven weer een stukje makkelijker maakt. Wanneer je te laat bent op een lunch, laat je als goedmaker alvast een drankje bezorgen voor jouw arriveren.
Nu wordt de service dus vooral in de Horeca gelanceerd en zoals gezegd verwacht ik dat het best een succes kan worden. Hopelijk blijft het daar echter niet bij want ik denk dat dit soort mobiele bestel en -betaal oplossingen een grotere toekomst hebben.
De NS heeft net de beta-release van Reisplanner Extra gelanceerd. Koppel daar MyOrder en de mobiele ticket dienst van bijvoorbeeld MobiCodes aan vast en je hebt volgens mij een perfecte A tot Z oplossing voor treinreizigers. Je plant je treinreis, koopt het kaartje en gaat naar het station waar je vervolgens meteen de trein in stapt zonder in de rij te hoeven staan voor de kaartjes automaat. Onderweg kan de conducteur je mobiele kaartje controleren door de QR-code te scannen.
En zo kan je nog tal van andere producten en diensten verzinnen waar deze toepassing aan te koppelen is. Het enige benodigde ingredient is hier je mobiele telefoon en wie verlaat het huis tegenwoordig nog zonder? Juist.
Abonneren op:
Posts (Atom)